Pronkstuk van de dag - Klein onderdeel oude postkantoor

Van 12 maart 2020 11:01 tot 01 juni 2020 17:01
Geplaatst door Zandvoortsmuseum
Categorieën: Activiteit
Gezien: 5477

Donderdag 14 mei 2020 - Klein onderdeel van het oude postkantoor
Ruim een halfjaar geleden kreeg het museum een voorwerp aangeboden afkomstig van het oude postkantoor aan de Haltestraat. Het was een sierlijk gevormde hangijzer. Degene die het voorwerp schonk vertelde dat ze het ijzeren voorwerp samen met haar moeder tijdens de sloop van het postkantoor hadden veiliggesteld. Vervolgens had het jaren lang bij haar thuis dienstgedaan als lantaarndrager. Waarvoor het ijzer had gediend bij het postkantoor wist zij niet te vertellen.
postkantoor

Postkantoor 2
Om het object zo goed mogelijk te kunnen beschrijven in onze systemen werden oude foto’s van het postkantoor bestudeerd. Zou er een bord aan hebben gehangen of wellicht een lamp. Hing hij buiten of in het kantoor. Ondanks speurwerk kon het voorwerp aanvankelijk niet worden getraceerd. Dankzij vasthoudendheid kon het mysterie toch worden opgelost. Op een van de foto’s was, aan de zijde van de Tramweg, het dak van het postkantoor goed te zien. Onder de dakgoot was een vergaarbak te zien die ondersteund werd door twee dragers. Het voorwerp was geen hangijzer maar een draagijzer.
Postkantoren hebben we niet meer in Zandvoort. Het laatste kantoor aan de Louis Davidsstraat moest in 2014 wijken voor nieuwbouw (Albert Heijn).Het museum heeft nu nog wel een stukje van het oude postkantoor waarvan we precies weten waar het zat.

 

Dinsdag 12 mei 2020 - Panorama Zandvoort (1923), uit de kerncollectie Zandvoorts Museum
Kunstenaar: Joseph Teixeira De Mattos
Amsterdam, 29 juli 1892 - Parijs, 22 juni 1971

Panorama Zandvoort

Joseph Teixeira de Mattos was een Nederlands tekenaar en kunstschilder, een telg uit de joodse kunstenaarsfamilie Teixeira de Mattos.
Hij was de oudste van de twee zoons van Jacob Teixeira de Mattos en Abigael Lopes Cardozo. Hij noemde zichzelf autodidact, maar kreeg wel steun van kunstschilder en graficus Samuel Jessurun de Mesquita en zijn neef, de beeldhouwer Joseph Mendes da Costa, beiden Portugees-joodse kunstenaars.

In 1923 trouwde hij met Susanna Charlotte Rodrigues van wie hij in 1929 scheidde. Gedurende dit huwelijk woonden zij eerst in Zandvoort en later in Den Haag. In maart 1935 hertrouwde hij met de Deense Ellen Hansen en in 1938 verhuisde het paar naar Parijs, alwaar hij in 1971 ook overleed. Teixeira de Mattos ligt begraven op het Cimetière du Montparnasse.

Donderdag 23-4-2020 - Magic Moments in de Formule 1 te Zandvoort - Fotowerk van Aad van Koningshoven

Als jochie van 11 was Aad al vroeg langs het circuit te vinden en zag Stirling Moss in zijn Vanwall winnen in 1958.
Toen was hij verkocht. In 1967 kon hij zijn eerste racefoto’s, nog achter het hek, maken met een geleende camera.
Ruim twee jaar later, hij werkte toen als reclametekenaar bij reclamebureau KSM, kon hij zijn eerste camera aanschaffen, een Asahi Pentax S3, apetrots.

Bij de race-school van Daan Constandse (Formule V op zaterdagochtend) leerde Aad van dichtbij de racewagens er scherp op te krijgen.
Als klant had hij bij KSM o.a. Firestone toegewezen gekregen en na veel moeite kreeg hij dan eindelijk accreditatie voor de F1 GP. Daardoor kon hij de foto’s voor de advertenties zelf maken. Hij werkte nooit voor een krant of persbureau en nu blijkt dat zijn foto’s daardoor na 50 jaar nog uniek zijn.

Tussentijds heeft hij de Fotovakschool gedaan en in 1980 kwam hij bij CANON Europa terecht, waar hij verantwoordelijk was voor de professionele fotografie voor heel Europa. Als onderdeel daarvan realiseerde hij de Canon Professional Service (CPS) die nog steeds zorgt voor goede after sales service voor de professionals wereldwijd.

Magic Moments 2 

Magic Moments 1

Sinds 1992 is hij zelfstandig bezig in de reclame in de breedste zin van het woord. Hij maakte een jaar of twaalf de posters voor Circuit Park Zandvoort, kalenders en illustraties voor o.a. Mobil, limited editions o.a. Jan Lammers en Renault. Tijdens deze tentoonstelling toont hij een stuk van de ontwikkeling in de Formule 1 en ook de fotografie. Het fotograferen was toen regelmatig best gevaarlijk zo vlak langs de baan met een lens van 50 mm en later 135 mm en camera zonder motordrive en autofocus, nu totaal ondenkbaar.

Zondag 19-04-2020 - Nostalgisch souvenir

Voor de toeristen zijn in de loop der jaren talloze souvenirs gemaakt. Vaak kitscherige, nutteloze voorwerpen maar leuk om mee te nemen of weg te geven. Naar mate deze voorwerpen ouder -worden, neemt echter de interesse om ze te bemachtigen toe. Menigeen spaart deze kleinoden en soms moet er een behoorlijk bedrag voor worden neergeteld, vaak vele malen de toenmalige aanschafprijs. Ook het museum bezit een hoeveelheid souvenirs. Een daarvan is dit doosje met dobbelstenen.

souvenier

93861743 3065114390213057 5324296624128655360 n

Vermoedelijk uit de jaren dertig van de vorige eeuw. Men kon de tijd doden door te dobbelen waar, gezien de slijtage van het binnenwerk, driftig en ongetwijfeld met veel plezier gebruik van is gemaakt. De achtergrond is een strandtafereel die ook op ansichtkaarten voorkomt. Eigenlijk is het doosje heel actueel. Mensen spelen (noodgedwongen) weer spelletjes en dobbelen is er daar een van. Maar meer nog heeft het iets nostalgisch. Zandvoort is Zandvoort niet. We missen de drukte, gezelligheid en toeristen. De zon schijnt volop, maar de stranden zijn leeg. Wordt het ooit nog als toen? Niemand weet het. Gelukkig hebben we de souvenirs nog.

Vrijdag 17-04-2020 - Ode aan Zandvoort "Kust en kunst van bron tot zee" 

Tentoonstelling in de winter van 2017/2018. In deze tentoonstelling was de privé collectie van Bob Gansner te zien. De klederdracht collectie is overgedragen aan Folklorevereniging de Wurf. De leden van de Wurf hebben er samen met de familie van Bob Gansner met liefde en zorg een uitgebreide kledingschouw van gemaakt, waar kleding van rond 1875 getoond werd.

kledendract 1

Van mannendracht tot badvrouwen, van garnaal- en schelpenvisser tot werkvrouw. De originele klederdrachtstukken en sieraden waren de pronkstukken van deze tentoonstelling.

kledendracht 2

kledendracht 3

Donderdag 16-04-2020 - Zilveren troffeltje

Op 26 juni 1884 werd de eerste steen gelegd van de bewaarschool aan de Hogeweg. In de ontwikkeling van Zandvoort zeker geen onbelangrijke gebeurtenis. Vele notabelen waren dan ook ter plaatse waaronder de laatste ambachtsheer van Zandvoort Adriaan Christian Jacques de Favauge getrouwd met de dochter van Barnaart. Zijn 11-jarige zoon Romain “Reindert” Henri Theodor David de Favauge is de eer gegund deze handeling te verrichten. Symbolisch wordt een zilveren troffeltje met ivoren heft geschonken ter herinnering aan deze steenlegging. Ook op de betreffende steen staat het nodige vermeld.

93477190 3058360140888482 1340534240260915200 n


Op 4 juli 1984, inmiddels heeft de school al jaren de functie van politiebureau, wordt de steen verwijderd om, na de sloop van het complete gebouw, plaats te maken voor een nieuw politiebureau. De steen van Reindert heeft dan 100 jaar op zijn plek gezeten.
Met recht zijn er nog enkele wapenfeiten van hem bekend. Hij maakt namelijk in 1908 en in 1920 deel uit van Olympische ploeg op het onderdeel kleiduiven schieten. Hij overlijdt in 1949 te Bloemendaal. Zowel de troffel als de gevelsteen zijn onderdeel van de collectie van het Zandvoorts Museum.

Dinsdag- 14-04-2020 - Zilveren Watertoren

Bijzonder is de zilveren replica van de oude water- / uitkijktoren die ooit stond aan de Rozenobelstraat (huidige De Favaugeplein). Het is een fraaie zilveren uitvoering in glazen stolp voorzien van een houten deksel met beslag. De toren werd ooit op verzoek van de Zandvoortse gemeenteraad door Ir. J. van Poelgeest, directeur van de NV Waterleidingmaatschappij “Zuid-Beverland” te Goes ontworpen en gebouwd door de Hollandse Maatschappij tot het maken van werken van gewapend beton.
zilveren watertoren

De 40 meter hoge toren met een restaurant en uitkijk op 30 meter, werd op vrijdag 25 juli 1913 officieel geopend. Zandvoort was bijzonder gesteld op haar toren. Door zijn hoogte was hij van verre zichtbaar; een baken voor de inwoners van Zandvoort. Groot was dan ook de verontwaardiging toen op 13 september 1943 de toren door de Duitse bezetter werd opgeblazen. Het symboliseerde op wrede en zinloze wijze de teloorgang van het “oude” Zandvoort. De zilveren replica betekent daarmee meer dan alleen mooi maar ook een bijzonder object en heeft terecht een plaatsje gekregen in de Wonderkamer van het museum.

Zondag 12-04-2020 - Terugblik Mart Visser

Het Raadhuis en het Zandvoorts Museum waren van mei tot 1 augustus 2018 ingericht door de bekende couturier Mart Visser. De creativiteit van Mart Visser beperkt zich niet alleen tot mode. Vanaf 2009 is hij ook een veelzijdig kunstenaar. Zijn schilderijen, sculpturen en installaties waren eerder te zien op internationale kunstbeurzen en museale tentoonstellingen. In het Zandvoorts Museum een indrukwekkende overzichtsexpositie.

Mart visser 1

Mart visser 2

Mart visser 3

Vrijdag 10-04-2020 - Ode aan Frans Molenaar

Tentoonstelling in 2016 in het Zandvoorts Museum als eerbetoon aan de bekende couturier. Frans Molenaar (1940 - 2015). Frans Molenaar groeide voor een deel op in Zandvoort en woonde met zijn ouders in de Wittstraat. Zijn ouders kwamen eind jaren dertig naar Zandvoort voor de gezonde lucht, zee en strand. Zijn vader ging nog met de blauwe tram naar Haarlem, waar hij werkte als verkoopdirecteur dameskleding. Frans Molenaar bleef altijd geinteresseerd in zijn geboorteplaats. Volgens zijn assistente Mirjam Bax, die enthousiast aan de tentoonstelling meewerkte, verslond hij de Klink, het blad van het Genootschap Oud Zandvoort. Hij liep na zijn studie aan de Vakschool voor kleermakers stage bij Charles Montaigne in Parijs en werkte oa bij modehuis Nina Ricci.

frans molenaar 2
frans Molenaar 3

In 1967 opende hij zijn eerste zaak in Nederland aan de van Baerlestraat in Amsterdam.Naast het ontwerpen van kleding ontwierp hij hij brilmonturen voor Pearle. Hij verbond zijn naam aan een speciale editie van de Ford Ka. Vanaf 2004 ontwierp hij glaswerk in Leerdam. Frans Molenaar is op 74 jarige leeftijd overleden na een ongelukkige val.

Donderdag 9 april - Deel 2 Bakels collectie
Hoe was het vroeger en hoe zag het dorp er toen uit? We zien de Kerkstraat, het Kerkplein, de Haltestraat en veel plekjes die we ons nauwelijks meer kunnen voorstellen.Bekijk Bakels collectie deel 2

Woensdag 8-4-2020 - Pronkstuk van de dag - Het pillendoosje van dokter Tichelaar

metzerstraat

pillendoos

Soms zijn kleine onbelangrijke zaken toch een mooi bezit. Neem het pillendoosje van dokter Tichelaar. Zomaar in de collectie. Waar het vandaan komt of wie het geschonken heeft is onbekend. In deze tijd in meerdere opzichten echter heel toepasselijk. Dokter C.J. Tichelaar kwam begin jaren 1920 naar Zandvoort. Hij woonde in villa Minerva aan de Dr. Joh. Mezgerstraat 2. Daar had hij ook zijn praktijk zij het dat de ingang daarvan aan de kant van de Zeestraat lag. In die tijd liep de Zeestraat nog een stuk verder door. Tichelaar gaf veel om kinderen die het minder hadden. Hij haalde ze naar Zandvoort om aan te sterken. Aanvankelijk gebeurde dat bij hem thuis, toen nog villa “De Uitkijk” aan de Brederodestraat 119, daarna in Groot Kijkduin waar Tichelaar bestuurslid en toeziend arts was. Daarnaast besteedde hij veel aandacht aan een goed functionerende apotheek bereikbaar en betaalbaar voor alle patiënten. Dit pillendoosje is daaruit afkomstig. We zullen niet weten wat er in zat en voor welke patiënt.

In 1928 gaf Tichelaar in de krant een reactie op de uitbraak van een besmettelijke ziekte (roodvonk) op de SS Insulinde waarbij meerdere mensen ziek werden en overleden. Hij schreef: een normaal gereinigd schip zal niet de oorzaak zijn van nieuwe ziektegevallen. De opvarende zullen als dragers van de bacillen nieuwe personen hebben besmet. Het niet voldoende langdurige afzonderen van de patiënten maakt, ziek zijnde of niet, dat ze nog wekenlang bacillendragend en –verspreidend kunnen zijn! Een tekst die we vandaag de dag maar al te goed kennen.

 

Dinsdag 07-04-2020

Pronkstuk van de dag - Buurtje in Zandvoort - Kunstenaar: Emmy van Vrijberghe de Coningh

Emmy, telg uit het geslacht De Coningh, was een dochter van acteur Ernest Pieter Coenraad van Vrijberghe de Coningh (1898-1963) en kunstenares Ada van Geel (1920-1990). Ze was schilder en tekenaar. Daarnaast had ze begin jaren 1980 een galerie in Zandvoort. Voorts was ze bestuurslid van de Stichting Nederlandse Volksklederdrachten "Collectie Koningin Wilhelmina" en ze was medeoprichtster en penningmeester van de Nederlandse Kostuumvereniging voor Mode en Streekdracht.
Na haar studie maakte Emmy voor Chris Wagenaar talloze architectuurstudies. Bovendien werkte zij samen met hem aan de restauratie en verbouwing van het voormalige Oude Mannen- en Vrouwenhuis – aan de Swaluëstraat in Zandvoort – tot het Cultureel Centrum Zandvoort – het huidige Zandvoorts Museum. Op aanraden van Wagenaar nam zij in 1977 de artistieke leiding van de culturele instelling op zich, aanvankelijk in dienst van de gelijknamige stichting en later in dienst van de gemeente Zandvoort.
In de ruim 15 jaar, waarin zij als museumbeheerder van het Cultureel Centrum Zandvoort werkte, ontwierp ze vele affiches, tekende ze bomschuiten dassen, knopen, Surinaamse hoofddoeken en badpakken. Bovendien nam ze prachtige foto’s die onder andere in het boekje Zandvoort wat ben je veranderd te bewonderen zijn, dat ze samen met collega Klaas Koper maakte. Ook vervaardigde ze voor de Amsterdamse klavecimbelbouwer Joop Klinkhamer een tiental zangbladen voor nieuw te bouwen klavecimbels, in oude stijl gedecoreerd en kwam haar creativiteit verder tot uiting in haar vele, vaak zeer persoonlijke vrije werk. Bij de opening van de tentoonstelling Louise Lensen en Filippa de Boer op 26 september 1992 werd zij getroffen door een hartstilstand waarna zij in het ziekenhuis op 44-jarige leeftijd overleed.

Veel van haar werken zijn opgenomen in de collectie van het Zandvoorts Museum.

92394327 3037634649627698 5405835354177536000 n

 

Donderdag 02-04-2020 - Film over de geschiedenis van Zandvoort, uit de collectie van het Zandvoorts Museum. Van visafslag tot mondaine badplaats
Film de geschiedenis van Zandvoort 

Woensdag -1-04-2020- Zandvoort: van visafslag tot mondaine badplaats. Wat hebben keizerin Sisi en een oor op sterk water met elkaar te maken? Zandvoort! Kijk maar in het Zandvoorts Museum. Een verhaal van bomschuiten, zeebaden en een bonbonnière die koningin Victoria aan de kleine (84 cm) Paap schonk.

Artikel oneindig Noord-Holland

Dinsdag 31-03-2020 - Feestelijke opening tentoonstelling in het Zandvoorts Museum zomer 2019

Pride & Prejudice, bekijk hier de video Opening Pride & Prejudice

 

Maandag 30-03-2020 - Viskar van Piet Keur (Piet de Bok)
91399706 3019753848082445 2660485562720321536 n
We zien ze nog steeds, de verkopers van vis op het strand en de Boulevard. Vroeger waren het Keur en Molenaar die met de handkar het strand op gingen om op mooie dagen hun waar aan de badgasten te slijten. Een niet geringe taak. ’s Morgens moest de overvolle handkar met smalle houten wielen het rulle zand het strand op geduwd worden wat de nodige spierkracht kostte en vaak pas met behulp van derde lukte. Eenmaal op het strand bepaalde de positie van de visverkoper (vaak vergezeld door zijn echtgenote), de voor en achterkant van de wagen. Bij drukte stond het publiek vaak in een kring rond de kar. De verkoper was verplicht om de zoveel tijd zijn kar te verplaatsen om te voorkomen dat hij een vaste standplaats innam. Mocht de hij door zijn vis en zure bommen heen zijn, dan moest hij de kar terugduwen naar zijn opslag om vervolgens met de nodige moeite het strand weer op te gaan. Uiteraard kon de concurrentie daar van profiteren. Hierboven een model van de kar van Piet Keur sr (Piet de Bok). Hij was al voor de 2e WO actief op het strand. Zijn zoon, Piet Keur jr. (ook Piet de Bok) nam na de oorlog het bedrijf van zijn vader over.
Dit model viskar staat in de Wonderkamer van het Zandvoorts Museum.

Zaterdag 28-03-2020 - Viswinkel in de schoolstraat
viswinkel in de schoolstraatVaste collectie Zandvoorts Museum - Korstiaan (Kees) Verkade. Haarlem, 12 oktober 1941, Nederlands beeldend kunstenaar.

Verkade werd geboren in Haarlem in een fabrikantenfamilie. Na teken- en schilderlessen bij Gerrit van ’t Net studeerde hij van 1958 - 1963 aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hoewel hij reclametekenaar wilde worden, neigde hij uiteindelijk meer naar het beeldhouwen. Zijn eerste tentoonstelling had hij in de Haarlemse Vishal. Dankzij deze tentoonstelling verkocht hij twee werken aan het Frans Hals Museum. Sindsdien had hij zijn atelier in Zandvoort. In 1966 kreeg hij zijn eerste opdracht van de gemeente Haarlem voor het standbeeld Winkelen, of Stadten. Later zou hij ook internationaal doorbreken, met name in Frankrijk en Monaco, waar hij goede contacten onderhoudt met het Hof aldaar en waar hij thans ook woont en werkt.

In Zandvoort staan een aantal van zijn bronzen sculpturen. Zo ook Mannetje Zandvoort op het Burg. van Fenemaplein.

Vrijdag 27-03-2020 - Bakels collectie deel 1

bakels strand

Dit is een van de grootste schatten van het museum. Historisch beeldmateriaal vastgelegd door generaties fotografen uit de Bakels familie.In dit deel ziet u een aantal foto’s hoe het strand vroeger was. De badkoetsjes en de mensen die op het strand werkten. Maar ook de imposante gebouwen aan de Boulevard. Bakels collectie deel 1

 

Donderdag 25-03-2020 - Het Museumteam

90769648 3011047498953080 3230920243979223040 n

Dankzij het team bouwen we iedere keer weer een mooie thema tentoonstelling op.

Dankzij het team is de museumwinkel en balie open van dinsdag t/m zondag van 10.00 tot 17.00 uur (nu even niet).
Dankzij het team wordt de collectie bijgehouden.
Dankzij het team voldoen wij aan de museumnorm zodat wij kunnen werken met de landelijke museumkaart.
Dankzij het bestuur hebben we het museaal beleid op orde.
Dankzij..... nog veel meer inzet en betrokkenheid zijn wij het Zandvoorts Museumteam. Een topteam!!

 

Dinsdag 24-03-2020
bomshuit in de noordzee

Vaste collectie Zandvoorts Museum - Schilder: Hans Wacker (1868 - 1948)
Hans Wacker-Elsen werd geboren in Dusseldorf. Zijn opleiding kreeg hij daar in de Franciskaner kloosterschool. Zijn vader stimuleerde hem schilder te worden en gaf hem waardevolle kunstlessen. Wacker kwam regelmatig naar de Nederlandse kust, onder andere naar Zandvoort.
Omdat de Duitse kunst in die jaren niet goed verkocht veranderde hij zijn naam in Hans Wakker Elzen. De schilder is vooral bekend om zijn zeegezichten.
Zijn werken zijn oa. opgenomen in de collectie van het museum in Strassburg en Berlijn.

Maandag 23 maart - Zeegezicht
Zeegezicht
Vaste collectie Zandvoorts Museum - Johannes Hendrikus (Jan) WESTENDORP (1914-1990)
Beeldend kunstenaar die gedurende 1970 – 1980 in Haarlem en omgeving heeft gewerkt.
Westendorp volgde een opleiding aan de Rijksopleiding - instituut voor tekenleraren - te Amsterdam.
Hij werkte naast olieverf en aquarel ook met tin en koper en is met name bekend om de zeegezichten en sfeerbeelden uit Zandvoort.

Zaterdag 21 maart - vislopers op het strand
Visloper op het strand
Schilder: Philip Lodewijk Jacob Frederik Sadée (1837 - 1904) Vaste collectie Zandvoorts Museum. Sadée begon met schilderen op 20-jarige leeftijd. Aanvankelijk schilderde hij Bijbelse taferelen en historiestukken, later richtte hij zich op het dagelijkse leven. In Scheveningen kwam hij in aanraking met het vissersleven. Hier werd hij door geboeid en het strand en de duinen werden voor hem een bron van inspiratie, maar hij schilderde ook stadsgezichten. Kenmerkend voor Sadée zijn de heldere kleuren

Aan de Haagse Tekenacademie heeft Sadée de functie van hoofddocent vervuld. Dat Philip Sadée de werkende vrouwen prominent als hoofdthema op het doek plaatste was vernieuwend in zijn tijd. Sadée was geboeid door dit nieuwe genre en maakte een serie schilderijen met Scheveningse aardappelrooiende en lezende vrouwen, waarvan een werk in de collectie van het Rijksmuseum werd opgenomen.


Sadée was in het gezelschap van Bernard Blommers vaak te vinden in Scheveningen en Zandvoort aan Zee. Hier vonden zij de taferelen uit het vissersleven die hen aan het hart lagen, in het bijzonder de visafslag, het komen en gaan van de vissers en het wachten van de gezinnen op de vloot. Hij schilderde niet alleen de vreugde van de aangekomen vissers met volgeladen schepen, maar juist ook de momenten van vertrek waarbij de treurende vrouwen over het duin tuurden. Het onzekere bestaan of echtgenoten of zonen terug zouden keren. Net als Jozef Israëls schilderde Sadée ook het leed in de visserij. In ‘Het deel der armen’ schilderde hij treffend de arme Scheveningse vrouwen zoekende naar vissen die naast de boot of uit de viskar waren gevallen.

Vrijdag 20 maart - Het Zandvoorts Museum aan het Gasthuisplein

zandvoorts museum

Het historische pand waarin het Zandvoorts Museum gevestigd is, dateert uit 1897. Het is gebouwd als woonhuis in opdracht van mevrouw van Velzen. Aan de architectuur en de ruimtelijke indeling van het museum is nog steeds duidelijk af te lezen dat het pand oorspronkelijk de functie van gemeentelijk verzorgingstehuis had. Het oude mannen- en vrouwengasthuis.

Het in 1977 opgerichte Cultureel Centrum bezat een grote oudheidkundige collectie die in 1980 werd ondergebracht bij de Gemeente Zandvoort om verzekerd te zijn van goed beheer in de toekomst. In 1994 ontstond het Zandvoorts Museum. Het Zandvoorts Museum zet zich in om het (im)materiële erfgoed van Zandvoort te behouden. Dat wil zeggen dat het verzamelgebied zich richt op de historische en hedendaagse identiteit van Zandvoort. In de praktijk betekent dit dat het museum zich intensief bezig houdt met het beheren, onderzoeken en tonen van haar huidige collectie. Met een aanbod van activiteiten zoals lezingen en rondleidingen, maar ook de erfgoedleerlijn voor de scholen wil het museum een educatieve functie vervullen voor een zo breed mogelijk publiek.

Donderdag 19 maart - Bomschuiten op het strand

Burgermeester Beeckmanstraat Het Zandvoorts Museum
Aan het Zandvoorts museum in bruikleen gegeven door de fam. Groen. Schilder: Johannes Hermanus Koekkoek. Koekkoek werd geboren in Veere en verhuisde rond 1800 naar Middelburg. Daar ging hij werken in de tapijt- en behangfabriek van Thomas Gaal. Tegelijkertijd volgde hij een opleiding aan de Middelburgse tekenacademie. Al snel koos hij voor het schildersvak. In 1826 verhuisde hij naar Durgerdam. Aanvankelijk schilderde hij stadsgezichten met water, maar uiteindelijk specialiseerde hij zich volledig in zeegezichten. Zijn werk bevindt zich onder andere in de collecties van het Rijksmuseum en het Dordrechts Museum