Karl Friedrich “Fritz” Mock werd op 13 september 1867 geboren in Böblingen, in het Duitse Baden-Württemberg. Hij groeide uit tot een veelzijdig kunstenaar met een Duits-Zwitserse achtergrond, die rond 1900 vooral actief was in Zwitserland. Zijn leven en werk speelden zich grotendeels af in Basel, waar hij op 30 september 1919 overleed.
Mock begon zijn loopbaan niet meteen als schilder, maar als lithograaf. Die grafische basis zou later van grote invloed blijken op zijn werk. In 1885 vertrok hij naar München om een schildersopleiding te volgen. Daar kreeg hij een gedegen academische vorming, die hem technisch houvast gaf en hem in staat stelde zich vrij tussen verschillende disciplines te bewegen. In 1893 verhuisde hij naar Solothurn; later vestigde hij zich definitief in Basel. Hij was daar niet alleen actief als kunstenaar, maar ook als docent. Opmerkelijk is dat hij een eigen schilderschool voor vrouwen oprichtte – een vooruitstrevend initiatief in een tijd waarin kunstonderwijs voor vrouwen nog geen vanzelfsprekendheid was.
In de eerste fase van zijn carrière lag het accent op schilderkunst. Mock werkte veel in aquarel en ontwikkelde een impressionistische stijl met een verfijnde behandeling van licht en kleur. Zijn werk toont vaak landschappen en alledaagse taferelen, waarin sfeer en moment belangrijker zijn dan detail. Hij exposeerde onder meer bij de Schweizerischer Kunstverein en verwierf daarmee een zekere bekendheid binnen de Zwitserse kunstwereld.
Later verschoof zijn aandacht steeds meer naar de grafische kunsten. Hier kwam zijn technische veelzijdigheid volledig tot bloei. Mock werkte met houtsnede, lithografie en linosnede en beheerste deze technieken met grote precisie. Ongeveer honderd ex-libris – kleine, kunstzinnige eigendomsmerken voor boeken – getuigen van zijn vakmanschap. Deze ontwierp hij vaak in een sierlijke Art Nouveau-stijl die doet denken aan het werk van tijdgenoot Alfons Mucha. In de portfolio Fritz Mock Gelegenheitsgraphik bevinden zich gesigneerde ex-librissen, waaronder een persoonlijk exemplaar met zijn adres: Theodor Strasse 2 in Basel. Op deze prent beeldde hij zichzelf af als een sater met viool, tekenmappen onder de arm, een schilderskist in de hand en een parasol erbij. Het is een speels zelfportret dat laat zien dat Mock niet alleen schilder en graficus was, maar ook musicus. Tussen de ex-librissen bevindt zich ook een exemplaar van zijn vrouw, Milly Mock-Oelhafen, waarop zij een Alpenlandschap tekent. Naast zijn grafische werk maakte Mock ook illustraties voor boeken.
Rond 1913 verbleef Mock enige tijd in Nederland. Uit deze periode zijn aquarellen bekend van vrouwen in klederdracht, vermoedelijk geschilderd in Marken. In datzelfde jaar bezocht hij Zandvoort, waar hij de aquarel Strand Zandvoort maakte. Dit werk werd op 6 februari door het Zandvoorts Museum aangekocht en zal in 2026 een jaar lang te zien zijn in de presentatie In de Spotlights.
Van dezelfde voorstelling vervaardigde Mock ook een meerkleurige houtsnede, waarin de kinderen op de voorgrond zijn weggelaten.
Mocks Nederlandse periode sluit naadloos aan bij zijn blijvende interesse in het moderne dagelijkse leven en in landschappen waarin mens en omgeving samenkomen. Hij verenigde schilderkunst en grafiek op overtuigende wijze en blijft daarmee een representatieve figuur van de kunst rond de eeuwwisseling – een kunstenaar die zich moeiteloos bewoog tussen ezel en drukpers.