Het museum is in het bezit van een grote collectie foto’s. Mooie vaak oude beelden uit Zandvoort en van mensen die er gewoond en gewerkt hebben. Soms zit er een afbeelding tussen die intrigeert. Een bijzonder plaatje dat vragen oproept zoals deze foto.
Wat doet de motor(vermoedelijk een Cleveland 20 uit 1919) daar. Is de zittende dame daarmee naar het strand gekomen en heeft ze vervolgens het apparaat door het mulle zand geduwd? Hoort het jongetje bij de dame? Zo ja, heeft hij dan zonder schoenen achterop gezeten? Zo nee, waarom poseren ze dan samen op de foto? Waarom heeft de vrouw een fotoalbum mee naar het strand genomen of is het reclamemateriaal van de fotograaf? Wie is de fotograaf? Is het de eigenaar van de motor of werkt hij samen met de ezeldrijver? Hoe heet de ezel? Een wonderlijk tafereel.
De ezeldrijver is vermoedelijk Simon de Wid. Hij heeft 60 jaar in de zomerperiode met ezels als toeristische attractie op het strand gelopen. De Wid was getrouwd met Cornelia Molenaar. Zijn zoon, eveneens Simon, verkocht naderhand fruit op het strand. In 1923 waren Simon en Cornelia 50 jaar getrouwd. Een journalist schreef ter gelegenheid daarvan een stukje in de krant. Opvallend was zijn slotzin. Hij memoreert het feit dat De Wid 60 jaar met zijn ezel(s) strandgangers heeft vervoerd. Hij sluit af met de tekst: “Misschien waren het in vele gevallen wel….ezels op ezels!” Het maakt de foto nog interessanter.