Na de Tweede wereldoorlog werden er in verschillende landen onderzocht wat de rol van de baron was geweest. De Zandvoortse commissaris van politie liet het Hoofd van het Bureau Nationale Veiligheid weten dat de baron een zeer duister figuur was en dat zijn rol nog niet was uitgespeeld. Concrete zaken werden er echter niet genoemd. Wel werd veel aandacht in het rapport besteed met wie de baron in Zandvoort contact had gehad. Door hem werd genoemd de aan de Boulevard Paulus Loot woonachtige Duitse consul, Alfred Edgar Jung en andere Duitse personen.
Door de Centrale Vermogens Opsporingsdienst werd onderzoek gedaan naar het vijandelijk vermogen bij de N.V. Internationale Kunstvereniging en de N.V. von der Heydt’s Bank. Ondanks uitgebreid onderzoek werd een juist inzicht in de miljoenen transacties nimmer verkregen. “De indruk was dat de meeste in de boeken voorkomende namen gefingeerd waren. Gebleken is dat de transacties ten behoeve van ex keizer Wilhelm 2 op de naam van Hauptmann Blum geboekt werden”
In Zwitserland werd de baron aangeklaagd maar wegens gebrek aan bewijs volgde in dat land vrijspraak. De Zwitserse autoriteiten kwamen pas in actie op aandringen van de Amerikaanse geheime dienst en er wordt beweerd dat de vrijspraak in Zwitserland destijds plaats vond in het hogere belang van Zwitserland.
De Amerikaanse regering nam in 1948 al zijn Amerikaanse bank tegoeden en uitgeleende kunstwerken in beslag als vijandelijk vermogen.