De schilderijen van Bodine Ester Abramov zijn van 8 augustus t/m 20 september 2026 te zien in het Museum Café van Zandvoorts Museum.
Bodine Ester Abramov (1994) is een beeldend kunstenaar uit Amsterdam. De afgelopen tien jaar heeft zij een veelzijdige praktijk opgebouwd binnen de beeldende kunst, waarin zij werkt met onder andere schilderkunst, sculptuur en tatoeagekunst. Haar werk ontstaat vanuit een diep persoonlijke zoektocht naar identiteit, herinnering en de relatie tussen lichaam en geest.
In 2022 kreeg Abramov de diagnose Trigeminusneuralgie, een chronische neurologische aandoening die gepaard kan gaan met ondraaglijke pijn. Sindsdien is haar leven ingrijpend veranderd. De voortdurende confrontatie met pijn, medicatie en momenten van de realisatie heeft haar kijk op de wereld en op haar eigen lichaam veranderd. Wat ooit vertrouwd voelde, werd plotseling onzeker.
Deze ervaring vormt de basis van haar huidige werk. Abramov onderzoekt wat er gebeurt wanneer je afscheid moet nemen van de persoon die je ooit was. Haar schilderijen ontstaan vanuit een verlangen naar houvast: naar plekken, herinneringen en beelden die veiligheid bieden in een lichaam en een werkelijkheid die niet meer vanzelfsprekend voelen.
In haar werken brengt zij kwetsbaarheid en kracht samen. Ze zoekt naar schoonheid in het ongemakkelijke en geeft vorm aan gevoelens die moeilijk onder woorden te brengen zijn. Haar schilderijen nodigen de bezoeker uit om stil te staan bij thema’s die iedereen raken: verlies, verandering, veerkracht en de zoektocht naar een nieuw evenwicht.
Na haar eerdere tentoonstelling in Zandvoorts Museum in 2025, waar haar werken een diepe indruk achterlieten op bezoekers, is Abramov opnieuw uitgenodigd om haar werk te tonen in het Museum Café van Zandvoorts Museum. Deze nieuwe presentatie biedt bezoekers de mogelijkheid om haar schilderijen van dichtbij te ervaren en binnen te stappen in een persoonlijke beeldwereld waarin pijn niet het eindpunt is, maar het begin van een nieuwe vorm van kijken.
De werken van Abramov vragen om tijd en aandacht. Ze laten zien hoe kunst een manier kan worden om grip te krijgen op wat ongrijpbaar is en hoe uit een periode van verlies iets nieuws kan ontstaan.