In 1889 schilderde Hendrik Hulk de aankomst van de drie laatste Zandvoortse vissersschepen die toen nog actief waren. Het tafereel markeert het einde van een eeuwenoude traditie, want al rond 1900 kwam de visserij in Zandvoort definitief tot stilstand. De meeste vissers vertrokken naar IJmuiden om daar hun beroep voort te zetten, terwijl anderen hun toekomst zochten in het snel opkomende toerisme.
Juist daardoor is dit schilderij van bijzondere historische betekenis. Het legt een van de laatste momenten van de Zandvoortse visserij vast en vormt een uniek tijdsbeeld van een beroep en een dorpscultuur die kort daarna voorgoed zouden verdwijnen.
Hendrik Hulk werd op 12 mei 1842 in Amsterdam geboren als zoon van de marineschilder Abraham Hulk, van wie hij ook zijn eerste schilderlessen kreeg. Na een jeugd in Enkhuizen vestigde hij zich in Haarlem, waar hij het grootste deel van zijn leven woonde en werkte. Hij ontwikkelde zich tot een veelzijdig kunstenaar, maar verwierf vooral bekendheid met zijn sfeervolle zee-, rivier- en havengezichten, evenals strandtaferelen langs de Nederlandse kust.
Hulk werkte in een realistische stijl, met veel aandacht voor de wisselende lichtval, het water en het dagelijkse leven op en rond de kust. Zijn onderwerpen omvatten onder meer de Zuiderzee, het Spaarne, de haven van IJmuiden en de stranden van Zandvoort en Katwijk. Zijn werk werd regelmatig geëxposeerd in onder andere Amsterdam, Den Haag, Arnhem en Rotterdam en vond ook aftrek bij buitenlandse verzamelaars.