Het Kostverlorenpark was rond 1880 een vermakelijkheid. Het lag te zuidoosten van Zandvoort en had een theehuisje en een speeltuin. Om in het park te komen had je een toegangsbewijs nodig. De laatste bomschuit lag als een attractie in het park. In de Tweede Wereldoorlog werd er in een deel van het park bunkers gebouwd die, na afloop van de oorlog, werden verhuurd als vakantiewoningen. Vandaag de dag is dat nog steeds zo.
Maquette van de voormalige watertoren van Zandvoort die in 1913 werd gebouwd. Boven aan de buitenkant van de watertoren bij de vier windstreken zie je de naam Turmac, een voormalig sigarettenmerk die in 1937 reclame maakte. Turmac was ook de sponsor van de aangebrachte uurwerken. Buiten de functie van watertoren was er ook een uitzichtpunt en een restaurant in gevestigd. In 1943 werd de toren door de bezetter met springstof neergehaald. Een zilveren replica van de oude watertoren werd in 1914 gemaakt door de zilversmid Jan van Dijk uit Hoorn. De replica is in 1999 gekocht bij Christie’s door Simon Waterdrinker in opdracht van Stichting Kunstcircus van Leo Heino.
Eeuwenoud is de dorpsomroeper van Zandvoort. Hij waarschuwde iedereen wanneer de bomschuiten met vis aan het strand landden en riep om wanneer de burgemeester iets bekend wilde maken. Dat deed hij door te slaan op een klink, een koperen deksel. Bekende dorpsomroepers waren Jacob Molenaar (de Puur), zijn zoon Floris Molenaar (de Bokkum), Jan Snijer en Klaas Zwemmer (de Zeebeer). Na de 2e Wereldoorlog was de dorpsomroeper niet meer nodig. Wel werden er nog wedstrijden gehouden met dorpsomroepers uit het land. Een van de bekendste namen uit die tijd was Klaas Koper.
De badkoets werd geïntroduceerd tijdens het ontstaan van hotel Groot Badhuis in 1828. Het werd gebruikt om de badgasten in zee te rijden en ongezien daarin te baden. Naderhand werden de badkoetsen gebruikt als omkleedhokjes. Er waren rond 1930 rond de 100 koetsen. Het raam van de badkoets wat hier wordt tentoongesteld is rond 1925.